วันที่ 2 กรกฎาคม 2564 ที่บ้านสุขเกษม หมู่ที่ 4 ตำบลหนองบัว อำเภอเมืองหนองบัวลำภู ผู้สื่อข่าวเดินทางไปพบ นายพรชัย เสนา ผู้ใหญ่บ้าน และผู้ใหญ่พรชัยได้พาทีมข่าวไปที่ ทุ่งนาทางทิศใต้ของหมู่บ้านห่างจากชุมชนประมาณ 2 กิโลเมตร โดยผู้ใหญ่พรชัย และนายสงกา ศรีกระภา ประธาน อสม.บ้านสุขเกษม
นายพรชัย เล่าว่า ตนมีลูกเขย 2 คน ทำงานเป็นผู้รับเหมางานรายย่อยกับบริษัทใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงเทพ ก่อสร้างทางรถไฟสายสีเหลืองอยู่พร้อมกันทั้งลูกสาวลูกเขย เมื่อมีผู้ติดเชื้อในบริษัทต้องหยุดทำงานจึงต้องการกลับมาพักที่บ้านพร้อมพนักงานที่เป็นนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิคหนองบัวลำภู รวมทั้งสิ้น 22 คน เดินทางมาด้วยกันด้วยรถยนต์ 3 คัน เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2564 ที่ผ่านมา ตนทราบแล้วก็เป็นกังวลเพราะผู้ว่าราชการจังหวัดประกาศให้ผู้เดินทางมาจากพื้นที่เสี่ยงสูงกักตัว 14 วัน ตนคิดว่าหากเอาลูกสาวลูกเขยทั้ง 4 คนมากักตัวที่บ้านก็ย่อมจะสุ่มเสี่ยงกับโรค เพราะอยู่ในบ้านติดกันกินอยู่ก็ใกล้กันไม่ปลอดภัยทั้งครอบครัวและเพื่อนบ้าน จึงปรึกษาผู้เฒ่าผู้แก่ ได้รับคำแนะนำว่าให้ใช้ทุ่งนาและ ไร่มันของตนเองที่มีพื้นที่ประมาณ 40 ไร่เป็นที่เก็บตัว เพราะมีไฟฟ้าพร้อม
จึงประชุมประชาคมหมู่บ้านแจ้งให้ลูกบ้านทราบพร้อมขออนุญาตใช้เต็นท์ ส่วนกลางของหมู่บ้านพร้อมกับเก้าอี้ จำนวนหนึ่งไปดัดแปลงกระท่อมนาของตนเองเป็นพื้นที่กักตัวของลูกเขยลูกสาวและนักศึกษาฝึกงานที่ไปเป็นพนักงานรวม 18 คน โดยตนได้ลงทุนทำห้องน้ำใหม่และทำเตียงเหล็กแบบแคร่ไม้ใผ่ เพื่อให้ลูกสาวลูกเขย และนักศึกษานอน พร้อมหามุ้งและเครื่องนอนมาให้ การกินอยู่ให้ผู้ถูกกักตัวหากินเอง โดยตนได้สีข้าวมาไว้ให้ส่วนกับข้าวให้หากินในทุ่งนา เนื่องจากนาแห่งนี้มีพื้นที่ 44 ไร่ ได้ขุดบ่อปลาไว้ 2 บ่อ มีพืชผัก เป็ด ไก่ ไว้จำนวนหนึ่ง แล้วหากขาดเหลือให้โทรบอกตนจะซื้อหามาให้ วัสดุเครื่องครัวมีพร้อม เพราะปกติตนก็มานาประจำ โดยเริ่มกักตัวมาตั้งแต่วันที่ 29 มิถุนายนที่ผ่านมา
นายสงกา ประธาน อสม. เล่าว่าตอนมาถึงวันแรกได้นำเจ้าหน้าที่ อสม. มารอตรวจเบื้องต้นแต่ทางผู้ใหญ่บ้านเกรง จะทำให้เสี่ยงเพิ่มขึ้นจึงขอเครื่องมือมาตรวจวัดไข้เองและให้รายงานผลทุกวันหลังตรวจทุกคน ผ่านทางไลน์ อย่างไรก็ตามนักศึกษาทั้ง 18 คนเป็นคนในพื้นที่อำเภอเมืองที่ไปทำงานที่เดียวกัน ผู้ใหญ่บ้านเห็นว่าใหนมาด้วยกันแล้วก็ให้กักตัวอยู่ด้วยกันเลย ญาตินักศึกษาเหล่านี้ก็นำอาหารมาเสริมให้กับลูกหลานของตนก็ให้วางไว้ที่โต๊ะข้างนอก นายองอาจ บุญกว้าง ลูกเขยผู้ใหญ่พรชัยตอบข้อซักถามผ่านทางโทรศัพท์บอกว่าเดินทางมาถึงเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2564 และได้เข้ามากักตัวที่นาของพ่อตา พร้อมภรรยา มีความสบายตามอัตภาพ ความรู้สึกเหมือนเข้าค่ายลูกเสือ หาอาหารตามท้องนากิน วันนี้ทำเมนูลาบเป็ดเป็นอาหารเที่ยง สนุกดี ฝากบอกถึงคนอื่นหากเดินทางมาจากสถานที่เสี่ยงสูงให้กักตัวเหมือนพวกผม อย่าให้คนอื่นเดือดร้อน พ่อแม่ครอบครัวจะลำบาก นายองอาจบอก จากการพูดคุยเพิ่มเติมทราบว่าทางอำเภอเข้ามาสอบถามแต่วันแรกแล้ว ทางวิทยาลัยของนักศึกษาก็เข้ามาตามดูและมอบเสบียงบางส่วนไว้ให้ อย่างไรก็ตามระยะเวลา14 วันก็นานพอสมควร คาดว่าคงต้องขอรับการสนับสนุนจากทาง อบต. อบจ.เป็นระยะ
